Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
We gebruiken cookies om:
De website vlot te laten werken, de beveiliging te verbeteren en fraude te voorkomen
Inzicht te krijgen in het gebruik van de website, om zo de inhoud en functionaliteiten ervan te verbeteren
Je op externe platformen de meest relevante advertenties te kunnen tonen
Je cookievoorkeuren
Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Estudio introductorio de Jorge Urrutia / Doña Inés (historia de amor), publicada en 1925, es una obra modélica del modo de concebir la novela Azorín.Tres años antes había publicado Don Juan, aunque esté en un período de gran producción de ensayos. Como sabemos, «Azorín» fue, primero, el apellido del protagonista de varios relatos importantes, aunque iniciales de José Martínez Ruiz. Con posterioridad a La Voluntad (1902), en la que ese personaje resulta derrotado, en evidente simbolismo del fracaso de una generación, pasa a utilizarse como seudónimo del propio Martínez Ruiz. El uso del seudónimo no fue producto de un simple capricho, sino que coincidió con un progresivo abandono del deseo de intervenir con la literatura en la inmediata transformación de la sociedad.